Gewichtig gesprek

Geen lont en dikke kont. My worst nightmare. Daarom een ‘gewichtig gesprek’. Over gewicht. Mag het ietsjes meer zijn? Ietsje wel. Maar er zijn grenzen. Deze blog is deels een monoloog en deels een gesprek met mijn Personal Trainer: Valerie Schellekens (Citygym, Den Bosch). De monoloog is hoe ik de wereld zie, maar het is dus niet wetenschappelijk bewezen dat dat de waarheid is. Het is mijn waarheid. Het gesprek met Valerie is gestoeld op feiten, ervaring en pure kennis. Doe er je voordeel meer. Met beiden. Of creëer je eigen waarheid. Is heerlijk. 

Wat is dat toch met, zonder te generaliseren, vrouwen? Waarom slaan onze hersens op tilt als de weegschaal iets anders zegt dan dat wij willen horen? Waarom vinden we dun mooi? Of eigenlijk, we vinden het niet persé mooi, maar we willen het wel zijn? Want? Ja eeeh… waarom eigenlijk? Omdat het mannelijk geslacht dit lekkerder vindt? Mwah, weet ik niet. Ik leerde mijn man kennen met 10 kg extra (niet in mijn cupmaat) en ik geloof niet dat hij vindt dat ik nu mooier ben. Hij vindt het eigenlijk gewoon prima. Hij vindt mij leuk. Kilootje meer of minder. Maar toch. Ik vind mij niet leuk met tien kilo meer. Had ik al verteld dat ik dol ben op gele M&M’s? Nee. Nou, ik ben er dol op. En op friet en bitterballen. En wijn.

De weegschaal.

Wij hebben een weegschaal. Boven onder het bed. Ontwijk ik standaard. Want een weegschaal is alleen interessant voor Vrouwe Justitia en een chefkok. Niet voor mij. Als mijn favoriete broek niet meer past, weet ik dat ik moet letten. Als de weegschaal mij dat zou moeten vertellen dan werkt dat op mijn zenuwen. Huh 60,3? Gisteren nog 59,8. Had ik dan toch die M&M’s niet moeten eten. Ow wacht ik moet naar de wc. Huh…60,4? Hoe kan dat nou weer? Even de weegschaal op een andere plek zetten. Zal wel straling zijn. Een dikke meridiaan die hier zijn kop opsteekt ofzo (zo’n denkbeeldige lijn, maar dan op dit moment niet denkbeeldig, die de aarde in partjes verdeeld. van pool naar pool, horizontaal). Ah, weet je het weer. Iets met Aardrijkskunde. Iets met vroeger. Vroeger toen je in de pauze nog een frikandel speciaal kon eten en in de lunchpauze een grote zak chips. Whatever. Stofwisseling van een jonge hinde. Maar goed. De weegschaal dus.

Ik geloof meer in een simpele theorie: Als je in de spiegel kijkt en je bent niet blij dan moet je er iets aan doen. Lukt het niet. Wil je het niet graag genoeg. In het geval trouwens van een lelijke neus of cup AA speelt geld ook een rol. Dat laat ik hier even buiten beschouwing. Ik heb het hier puur over ‘gewicht’. Hoe kun je er dan iets aan doen? Simpel: door meer te bewegen dan je eet*.

Noot: voor sommigen geldt dit niet. Genen en ziektes kunnen ook een oorzaak zijn zonder eenvoudige oplossing. Het geldt enkel als het je eigen schuld is. Het spreekwoordelijke pondje.

stairs

Gewicht als bedreiging.

Waarom dit gewichtig gesprek? Omdat een te grote toename van gewicht voor mij een reden zou kunnen zijn om weer om te gaan roken. Ik ben ervan overtuigd dat dat voor veel meer vrouwen (maar ook mannen) een extra reden is om niet te stoppen. Uit onderzoek is 5 kg gemiddeld het aantal kilo’s wat je aankomt. Dat is mooi. Maar stel dat het er bij jou 10 of 15 zijn. Wat dan? Eerlijk? Zou ik in ieder geval verschrikkelijk vinden.

Gewicht is dus een bedreiging. Extra gewicht is een gevaar voor mij om toch weer die laxerende (zie blog 3) peuk aan te steken. In mijn beleving (in mijn wereld met mijn waarheid) is het van groot belang om bedreigingen al op voorhand te elimineren. Dit maak je onderdeel van je plan. Voor iedereen zijn deze bedreigingen anders. Voor mij: een leven zonder lont (zelfs geen korte) en een dikke kont (slap en wiebelig ook. Zo’n drillende kookpudding die je oma vroeger met trots op tafel kon zetten). Chagrijnig en dik dus. In HET plan (zie blog 1) staan daarom een aantal belangrijke onderdelen. Om niet chagrijnig te worden slik ik Champix, volg ik hersentraining en sport ik. Op dat laatste kom ik nog terug. Om niet meer dan 5 kg aan te komen, sport ik. Want als je stopt met roken ga je meer eten. Dat is prima. Roken en lijnen is een NO GO. Als je dan de kilo’s wil beperken moet je wat meer bewegen. Er zit niks anders op. Maar ik heb nog een extra doel. Ik wil fit(ter) worden.

Valerie: “Het gewicht vind ik het meest onbelangrijke cijfer dat er is, zo ongeveer. Oh ja, en je BMI ook. Je vetpercentage en spiermassa, dát telt. Verlies jij vet en kom je spieren aan? Dan gaat je gewicht namelijk omhoog. Ikzelf ben door fanatiek trainen gezakt tot een vetpercentage van 13% maar wel 5 kilo zwaarder. En geloof me, ik voel me fitter dan ooit.”

Fit

Volgens het woordenboek is Fit hetzelfde als ‘een goede conditie.’ Valerie omschrijft fit wat completer: “Fit ben je als je de dingen die je moet doen allemaal met gemak kan. Dat je tevreden bent over hoe jij je in kan spannen en over hoe je eruitziet. Als je fit bent hebben je lichaam (en geest!) aan het einde van de dag nog energie over.

Ja… dat wil ik. Maarre, wanneer haal je dan het level dat je jezelf fit mag noemen? Hoeveel beweging heb je eigenlijk nodig om fit worden en te blijven? “Dat ligt natuurlijk aan je huidige staat en verleden. Je moet beginnen met bewegen en doen wat voor jou goed voelt. Dit kan van hardlopen, tot yoga of High Intensity Training (HIT) zijn. Ik ben voorstander van HIT.  Hierbij werk je tegelijkertijd aan je kracht en uithoudingsvermogen. Krachttraining wordt door veel vrouwen vermeden, maar door krachttraining blijf jij de gehele dag door calorieën verbranden. Wat ik het meest belangrijk vind is dat je je persoonlijke grenzen blijft verleggen. Af en toe uit je ‘Comfort Zone’. Een flinke uitdaging in je training houdt het leuk en laat je zien hoe fit je nou werkelijk bent en hoe je vooruit gaat.”

SM

SM

Ik heb niet alleen de keuze gemaakt om ‘meer te bewegen’. Ik heb bewust gekozen om met een personal trainer aan de slag te gaan om sterker en fitter te worden. Iemand die zegt dat ik nog even vol moet houden als mijn buik bijna explodeert. Iemand die zegt dat ik het goed doe. Voor mij trouwens geen jumping jacks (springen als een malloot met armen en benen wijd) maar wel trekken aan een apparaat dat zo de hoofdrol had kunnen hebben in ’50 shades of grey’. Werkelijk. Dit SM-apparaat krijgt een volledig nieuwe betekenis: STERKE MARIEKE ipv iets met SADOMASOCHISME. En planken is de nieuwe kaasplank (voor non-sporters: dan moet je proberen om, leunend op je ellebogen en je tenen, als een plank zo’n 20 cm van de grond zo lang mogelijk stil te liggen). Au. Push-ups. Nog meer au. Sit-ups. Denk strakke buik…denk strakke buik. Mijn woordenschat wordt iedere week groter. De standjes steeds gekker. Mijn Engels niet beter. Maar…zie ik daar nu een spierbal? Of in ieder geval een heel klein heuveltje?

Ik haat haar. De liefste.

12f18a71-a495-421a-99aa-a15b9e7ae8c4

Mijn PT en ik hebben een haat-liefde verhouding. Ik haar haar als ik lig te planken en als ze zegt ‘kom op, je kunt het’. Ik hou van haar ieder ander moment. Vooral als we klaar zijn. En in de pauzes. Zij is een topper. Met een killerbody. Die heeft ze niet voor niets. Daar traint ze hard voor. Een briljante PT die geen standaard lijstje afwerkt, maar echt ervoor zorgt dat ik mijn persoonlijke doelen haal. Ik huur haar in. Een uur per week. Iedere euro dubbel en dwars waard. Daarnaast sport ik nog twee keer per week zonder haar (maar zit ze wel in mijn hoofd). Dan train ik in sessies van 35 minuten (ideaal want ik ben altijd druk) kracht en cardio door middel van Milon (Citygym en Tiga Health & Beauty). Een complete work-out. Daarnaast tennis ik, maar als ik de wijn & bitterballen na een wedstrijd daar weer van afhaal dan is het beter om tennis niet mee te rekenen. Dus ik sport 3 keer per week.

Stofje geluk

Ok, dus sporten om de bedreiging ‘gewichtstoename’ te elimineren. Maar het dient ook een ander doel: ik word er blij van. Nee, niet altijd tijdens het sporten. Althans, niet persé. Maar nu ik steeds meer kilo’s kan tillen moet ik toegeven dat het steeds leuker wordt. Maar sowieso ben ik altijd enorm blij erna: I did it. Bam! Dat stofje (gelukshormoon) krijg je ook van een sigaret. Ik niet meer. Maar hoeft niet want ik sport. Kortom: sporten dient twee doelen: wel een lont en geen dikke kont. Hoppa.

#3wekenrookvrij

Ik ben dus echt supertrots. Alweer drie weken zonder sigaret. Het verbaast me dat het zo goed gaat. Ik heb echt nog niemand geslagen. En kijk blij in de spiegel. Ik ben zelfs relaxter dan ooit. Komt natuurlijk door het plan waarbij ik op voorhand de bedreigingen waar mogelijk heb getackeld. Ik. rook. niet. meer. En steeds vaker durf ik zelfs hardop te zeggen: ik rook nooit meer. En dat meen ik oprecht.

En mijn gewicht na 3 weken? Ik pas mijn lievelingsbroek nog steeds. Hij zit iets strakker, maar dat zijn denk ik nieuwe spieren….

Tot slot: Tip van Valerie

Als ik boodschappen doe, waar zou ik dan op moeten letten?

“Suiker, suiker, suiker! Het zit overal in. ‘Fitness’ ontbijtgranen van Kellog’s? Ho maar, hier zitten meer suikers in dan in je zoon zijn Choco Pops. Fabrikanten proberen je nog meer te misleiden door er de voedingswaarden per 15, 30, of 45 gram op te zetten. Check even die tabel ‘per 100 gram’ en kijk of het dan nóg wel meevalt met de suikers. 10 gram is een mooie max. Liefst minder.” 

Wat is jouw favoriete ontbijt / lunch / diner en snack?

  • Ontbijt: Açai bowl met granola, cocos rasp, banaan en frambozen. En een flinke lepel goede pindakaas:)
  • Lunch: Ik houd van salades. Het is eenvoudig en je kan oneindig variëren. Als basis het liefst spinazie of veldsla. Heerlijk met gegrilde kip, pompen, avocado en wat wal- of pecannoten. Een eitje of wat hüttenkase erbij, en lekkere dikke snee vers oerbrood, want volgens mij is brood niet de duivel, hoor. Zolang het maar kwaliteit is en granen van complexe koolhydraten.
  • Diner: Warm gerookte zalm op oosterse wijze met geroerbakte groenten. De zalm nog even in de pan met wat soyasaus, ketjap, verse knoflook, chiliflakes en sesamzaadjes. Groenten naar keuze on the side. Klaar!
  • En wat betreft snacks dat varieert constant. Vooral afhankelijk van hoeveel tijd ik heb (meestal te weinig). Soms eet ik vlug een reep (van Barebell, onwijs lekker!). Als ik wat meer tijd heb maak ik een rijstwafel met hummus en tonijn of kipfilet en wat avocado. Ook heerlijk wat kwark (lactose-vrij voor mij;)) met banaan, verse frambozen en walnoten. Enjoy!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s